روتنگران پارسه، تولیدکننده لوله های کاروگیت اسپیرال مسلح و ماشین های جوش پلی اتیلن در شهرک صنعتی بهارستان است. به گزارش ستاد خبری ایران پلاست، این شرکت صادراتی به کشورهای همسایه و کشورهای CIS دارد.

 

محمدرضا عزیزی، مدیرعامل این شرکت مدعی است: لوله های کاروگیت اسپیرال مسلح ما در منطقه خاورمیانه انحصاری است و وزن بسیار پایین و مقاومت حلقوی بسیار بالایی دارد.

ما فعالیت خود را در ابتدا با تولید ماشین های جوش پلی اتیلن، یعنی ماشین های جوش لب به لب شروع کردیم که معمولا در پروژه های انتقال آب، گازرسانی و فاضلاب شهری مورد استفاده قرار می گیرد. ماشین های ما برای اتصال لوله های 6 متری یا 12 متری در این پروژه ها به کار گرفته می شود. ماشین های ما نسبت به ماشین های مشابه خارجی 40 تا 50 درصد ارزان تر است با کیفیت بسیار بالاتر. در وندور لیست شرکت نفت و شرکت ملی گاز قرار داریم.

لوله های کاروگیت ما، لوله هایی هستند که روی آنها به صورت آکاردئونی ست تا مقاومت حلقوی آن بالاتر رفته و بتوان در عمق بیشتر از آن ها استفاده کرد. داخل لوله ها صاف است و با رنگ زرد پوشیده شده تا در ویدئومتری ها، دوربین ها کارایی لازم را داشته باشند و داخل لوله روشن و قابل رویت باشد. این لوله ها تا قطر 2 و نیم متر در مجموعه ما قابلیت تولید دارند. مورد مصرف آنها در فاضلاب های شهری و تونل ها است. بیشترین قراردادهای ما با قرارگاه خاتم، شهرداری تهران و شهرداری کرج بوده است.

پتنت این لوله استرالیایی ست و هنوز کسی در ایران با این قطر موفق به تولید نشده و ما انحصارا این لوله را در ایران و منطقه خاورمیانه تولید می کنیم. در ایران تولیدکنندگان لوله زیاد هستند اما تولید کننده لوله کاروگیت اسپیرال مسلح نداریم.

رقبای بین المللی ما تنها دو شرکت در استرالیا هستند.

 

وی در خصوص دلایل رقابتی بودن تولیدات این شرکت می گوید: از آنجا که قیمت تمام شده این محصول در ایران پایین است و مقاومت بسیار بالایی دارد و از تکنولوژی روز دنیا در تولید آن استفاده می شود، ترغیب شدیم به ورود به این صنعت. در این راه نگاهی به حفاظت از محیط زیست هم داشتیم. نمی خواستیم مواد پلاستیک را با وزن زیاد در زمین دفن کنیم. برای مثال لوله مشابه کار ما در قطر  2000 میلی متر، وزنی در حدود 350 کیلوگرم دارد  با مقاومت 31.5 کیلونیوتن که در زمین دفن می شود. این در حالی ست که وزن لوله ما در این اندازه، 110 کیلوگرم است و مقاومت آن ده برابر لوله های مشابه است (مقاومت 400 کیلونیوتن).

مواد اولیه ما همه در داخل کشور تولید می شود، پلی اتیلن ما صد در صد داخلی ست، ورق فولادی مورد استفاده خود را از مبارکه یا باختر تهیه می کنیم و هیچ وابستگی به خارج از کشور نداریم.

 

او از بالارفتن نرخ ارز به عنوان یک فاکتور مثبت در کسب و کار خود نام می برد: بالا رفتن نرخ ارز کمک بسیاری به ما کرده است چون قیمت تمام شده محصول ما بسیار پایین آمده و قدرت رقابت ما را بالا برده است. با وجود تحریم ها، ما 20 تا 25 درصد به لحاظ صادراتی رشد داشته ایم.

موفقیت ایران پلاست در گرو بازدید و حضور هیات های تجاری است.

 

عزیزی به واردات ماشین آلات در کنار ساخت تجهیزات مورد نیاز مجموعه خود نیز اشاره و نکاتی را مطرح می کند: چون لوله های تولیدی ما دارای پتنت استرالیایی هستند، مجبور بودیم به واسطه عدم ساخت ماشین آلات در ایران، 50 درصد ماشین آلات از جمله اکسترودرها را که تولید آن ها در ایران هزینه و انرژی زیادی می برد، از کشور چین خریداری کنیم.  50 درصد دیگر ماشین ها را هم که توان تولیدشان را با توجه به تجهیزات موجود در کارخانه داشتیم، خودمان ساختیم.

خط تولید جدید ما تا قطر 5 متر هم انشالله تا 22 بهمن افتتاح خواهد شد.

 

ظاهرا یکی از محصولات پرفروش در مجموعه شما دستگاه های جوش پلی اتیلن است ...

بله و این دستگاه مجموعه ما را همچنان زنده نگه داشته است. برخلاف لوله که عمدتا شرکت های مادر و اصلی از ما خریداری می کنند، ماشین های جوش پلاستیک ما توسط پیمان کاران خریداری می شوند. پیمانکار در هنگام خرید ماشین جوش، آموزش کامل می بیند و یک گواهینامه جوشکاری دریافت می کند. در این حوزه، چون مبالغ پایین است، قدرت خرید وجود دارد و ماشین نقدا خریداری می شود اما در مورد لوله، چون رقم ها بالاست، پرداخت ها سنگین می شود و بحث تهاتر پیش می آید.

بالغ بر 80 مدل دستگاه مختلف تولید می کنیم. صادرات دستگاه های جوش ما بسیار زیاد بوده است. در حال حاضر ماشین های ما در ترکیه، اوکراین، اربیل عراق و امارات در حال کار هستند.

یکی از دوستان من در ترکیه کارخانه ای دارد ...، دولت ترکیه اعلام کرده که با قیمت تمام شده محصولات خود را صادر کنید، ارز حاصل را وارد ترکیه کنید، دولت به شما 20 درصد سود می پردازد! در حالی که در ایران هیچ حمایتی صورت نمی گیرد.

حرف آخر من این است که اگر ما تولیدکننده ها را به حال خود بگذارند، از پس خودمان برخواهیم آمد. مملکت را آباد می کنیم.